Πολλοί βλέπουν στους δύο πρωταγωνιστές (Δον Κιχώτη & SANTSO) τα σύμβολα του ιδεατού και της πραγματικότητας και άλλοι που το θεωρούν σάτιρα του ιπποτισμού των ξεπεσμένων ευγενών της κοινωνίας και οχι μόνο αλλά και της Ισπανίας ιδιαίτερα.
Αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του απλοϊκού, ταπεινού και πονηρού Σάντσο Πάντσα, την προσπάθεια να αναγεννήσει τον ηρωικό κόσμο των περιπλανώμενων ιπποτών και να επαναλάβει τα κατορθώματα τους.
Η ζωηρή φαντασία και οι έξαλλες παραξενιές του Δον Κιχώτη, από την άλλη που στις πιο απλές και συνηθισμένες καταστάσεις βλέπει την δυνατότητα φανταστικών περιπετειών, έρχονται σε σύγκρουση με την ευθυκρισία και με το προσγειωμένο μυαλό του ιπποκόμου του, ο οποίος με το ζωντανό λεξιλόγιο του και τις λαϊκές του παροιμίες, αποτελεί το αντιθετικό συμπλήρωμα του ευπατρίδη κυρίου του.
Με λίγα λόγια ήμουν είμαι και θα είμαι ενας απλός και τίμιος Cow-Boy
Με λίγα λόγια ήμουν είμαι και θα είμαι ενας απλός και τίμιος Cow-Boy
